Sustum

Kilit vurdun sanki giderken dilime İçimde volkanlar patlarken sustum Lavları taştı sokağa insanlara değdide Deli dediler ,Divane dediler, yine sustum Bir kendimle konuştum seni Bir kendime anlattım derdimi Yine kendim dinledim kendimi Sessiz çığlıklardayken sustum Yüreğimde dereler coşarken Ömrümden gün gün bir sayfa düşerken Eller gülüp oynayıp gezerken Gözyaşlarıma sarıldım sustum Milyonlarca şiir figanla ağlarken Yüreğimde Fırtınalar koparken Camımda yağmurlar bile konuşurken Sensizliğe isyanları oynadım sustum Her daim kokunu getirirken rüzgar İncinmiş yüreğim hergün sızlar Kan damlar kan gözlerim ağlar Beynim karıncalanırken sustum Şarkılar,şiirler birer birer sustu Baharlar yazlar hazanlar sustu Gonca güllerim dalında soldu Gülüşlerim bile ağlarken sustum Gözpınarlarım ağlamaktan kurudu Beklemekten ömür saatim doldu Yürek yandı yandı kül oldu Gururumu merhem ettim sustum Her gidişin vardır dönüşü sandım Yüreğimden yüreğine kuşlar saldım Umutlardan saçlarıma ak teller taktım Dilim dönseydi kelamım vardı sustum Ezanları şahit tuttum sevdama Hergün avuç açtım yaratanıma Dönsün dedim yalvardım niyazlarda Kaderin böylesine sözüm kalmadı sustum