Ağıt2

Çapsız sevinçler güncesinden dökülür Sıfırı tüketmiş umudun son nefesi Sırtının kamburunda kendinden ağır gelir Yarısını, toprağı gömmüş keder silsilesi Kimliksiz bekleyişin en son durağı Yıkılmış hayallerin neminde Boşta kalmış tırnağı kendini kesen elleri Ellerin elinde Yenilmiş benliği Ezen o dağdan gururun gölgesinde Dağlarım kartalı kanadı kırık Mecal yok zerre enginlere ümit seferisine Serçe göğsünde şifa emmekte Sormayın! Masum günahlar sarmalı çözülmez Kapısı ardında saklı gizemi Bilinse de elden bir şey gelmez Deli dumrul eşi, yüreğine eş sancılar dinmez Oy! Oy! Kara kapkara hatıratım Refakatinde galle kuyusu yalnızlığım İpek mendilde yazılı adın Ödenir kefareti Sıratı geçer gibi Sırtımdan vurdu insanlığım