Hayat Kandırdın Beni

Umutlarım vardı pamuk bulutlarda Sarıp sarmaladığım İçine uzanınca Huzura vardığım Düşlerim vardı pembe güllerde Burcu burcu soluduğum Soludukça Başka âleme daldığım Bir sevdiğim vardı Kar beyaz yüreğimde Adını andıkça Hep çocuk kaldığım Hüzünlerin gölgesinde bile Mutlu olmayı beceren Bir yüreğim vardı Yorgunluk nedir bilmeyen Masum gözlerim vardı İhaneti, yalanı görmeyen Gözü kör olan şarkıları Dinlemeyen Ve yüreğim vardı Kuş gibi çırpınan Çırpındıkça yaşamla dolan Hayata daha çok bağlanan Öfkem vardı Tenimden süzülen Yağmur kadar safi Akıp giden Boşluğunu sevgiye terk eden Hayat kandırdın beni Dünümü ararım Bu günün gölgesinde Geleceğim ipotekli Senin yalandan günlerinde