Madem Gidecektin

Madem gidecektin niye geldin İnanmadığım gerçeğine mahkûm ettin Sesim sesinde kan kaybederken Madem gidecektin niye sever gibiydin Hem yanar hem buzullarda donarım Bu nasıl çelişki yarab düşünür şaşarım Sevgiyle nefretin arasında şıkışmışım Madem gidecektin niye aşkına inandırdın İhtirasların çığlıklarında çırpınırken Rüzgârın dokunuşunu bile kıskanırken Ellerim ellerinde heyecanla titrerken Madem gidecektin niye kalbimde yer ettin Mevsiminde açan çiğdemlerim oldun Gecenin kuytularında gizlediğimdin soldun Kalbim artık yorulmaktan da yorgun Madem gidecektin niye sevgili gibi coştun Istırap pınarlarından su kaynar akar Kenarlarında gözyaşım çiçekleri açar Doğan gün umutlarıma örülmüş duvar Madem gidecektin niye düşlerimde oldun yar Kışımda doğan en sıcak güneşimdin Tam ısınıyorum derken tipiler estirdin Verdiğin sözler gibi yalan oldun bittin Madem gidecektin niye kurbanın seçtin Af dileyip dönsen de nafile artık istemem Ben senden geçtim, eski seni sevim bildim Uğraşma; Bendeki seni,sendeki sene seçtim Madem dönecektin vicdansız niye yakıp gittin?