Masumiyet Çiziği

Gün çiçeklerim vardı Pembe pembe açan Açımında güvene,dostluğa Buram buram kokular saçan İnandım kötü insanın olmadığına Yudumda olsa yaşardı her canda Bir sevgi tomurcuğu Görmek gerekti Anlamak gerekti Bir gülümseyiş Bir merhaba yeterdi Gönül bağında O tomurcuğu açtırmaya Ayrık otlarını ayırmaya Yalanın, riyanın elinde bilendi Sevgiyle bürülü masumiyetim Yasalarım çiğnendi Sanık koltuğuna oturmayan Fermanı hüznüme gebe Katli vacip Meçhul faillerce Masumiyet şimdi masal Pamuk prensesten kalma yalan Deniz olsa ortasından ayrılırdı Taş olsa un ufak parçalanırdı Kalp vardı Küçüklüğün gölgesinde Büyümeye dayanamadı Ah...! Dünya Küçük yüreğime Büyüklüğü öğrettin Seninle her kavgamda Masumiyetime attığın çizikte Bitirdin beni bende Bir sevgim kaldı elimde Paçavra misali değer verilmese de İnadım inat Onu harcatmam senin gibi gafile