Var Sandıkların Aslında Yoktur

Sessizlik diye bir şey yoktur Sesinin yokluğunda lal olmamdır Sessiz tüm harflerle çığlığımın anıdır Karanlık diye bir şey yoktur Işığının yokluğunda gözlerimin körelmesidir Sevginle yanacak bir mumda Işıl ışıl yanacak mutluluk gerçeğimdir Soğuk diye bir şey yoktur Sıcağının yokluğunda titrememdir Sensiz karanlık cehennemde üşümektir Senin benden gayri yanan yüreğine inat Yazın yakan güneşinde Yokluğunla buzdağlarına dönüşmektir Ayrılık diye bir şey yoktur Senin yokluğunda söylenen kelimedir Çiy düşen gülün üstüne Hüzzam nağmelerin çiselemesidir Özlemin yakıcı sıcağında aşkla sönmektir Ruhun bedenden ayrılıp Köz köz senin hayalinle alevlenip Yine yeniden hep yeniden Kalplerimizin hiç olmadığı kadar birlikteliğidir Esen rüzgârdan Yağan yağmurdan Seninle paylaştığım gök kubbeden Hep ama hep medet beklememdir Unuttum diye bir şey yoktur Unutmayı unutmanın adıdır unutmak Unuttum diye sana daha çok sarılmak Ve ruhani çalkantılarda hep seni yaşamak Her anında Her saniyesinde Unuttum diye diye Aslında unutmamaya and kılmak Yaşamımda hatırlamadığım kadar Seni anımsamak ve yaşamak vardır