Kançiçeği Yarım Haziran

zehirini zerk edecek ayrılık bedene on üçü bir yarım haziran daha her on yıl sonrası ölüm bir dönüm yüreği sarmalayacak kalem kırılacak yine isimler konacak içinde en güzeli KanÇiçeği Yarım Haziran adı yalnızlık kurşundan ağır perde gibi örter üstünü ne sağa dönebilirsin ne de sola şimdi ağlayabilirsin artık adı korku karanlıklarda kara düşünce duvarların vuruşacak bilmeyeceksin ne nedir kim kimdir görmeyeceksin hatta sen bile adı yaşlanma kırışıklıklar yığılacak alnına gerdanına göz kenarlarına ayna ters, düz yapacaksın yaşanmışlarla sonu seveceksin onlarla adı aşk bilemediğin düşünemediğin onca yaşanmamışlıklarla karlı saydığın yaşadığın aşkların hesabına tatmamışların lezzeti olduğunu asla unutma seçilmişliğin hazzıyla daha bir başka gözükecek gözüne beyhude dediğin bu dünya adı ölüm binlerce kez çeşit çeşit renk renk ölümler var yaşamda sen yağmurda damlalardan öl mesela rüzgar atsın şamarını yüreğine olmadı geceler boğsun seni hayal yatağında ya da son hazan yaprağının altında ver canını nasıl istersen nasıl seversen öyle eflatunda öl şiirde öl ya da şiir gibi bir yaşamda öl öyle öl ki öldüremesinler asla açmadan solan vakit dolmadan artılarda eksik kalan 'KanÇiçeği Yarım Haziran'