Sevgi Kokunda Kaldı
Ş
0
Altın Yaprak
beyazlarımla dolu başıma göre
biçilmiş gibiydi omzun
yaslardım sığmaz sevgimle
nadir gelen misafir gibi
ağırlardın
taşıyamaz
ağlardım
dokunurdum tenine
parmaklarım yanardı
terlerdi ki
sen kokardı ellerim
yıkamak istemezdim
rüzgar taşırdı yükünü
çıkmasın diye genzime
bir Beyoğlu vardı
İstiklal mis gibi yaşam kokardı
kokunla karışır
koklayamazken sen
umarsızca yaşardım ben
bencildi
bir o kadar sen
bir o kadar bendi
sevgi kokardı
hala kokar mı ki
koklatırlar mı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş