Ella

Aynalarda aksi gözyaşlarının Yüreğinde asırların yorgunluğu var Ella! Şakaklarına karlar düşüyor yavaş yavaş Her sabah bir yalnız daha kalkıyorsun uykundan Düş kırıklığı oluyorsun Hüznün bir yaralı buse damlıyor göğsüne Yalnızlık sana yoldaş. Öykümüzü uzak dağlara anlatmaz mısın Ella! Ve hercai aşkımızı Yaram olup kanamaz mısın Kabrime düşen güz yapraklarına Bakıp bakıp Ağlamaz mısın Ella Ağlamaz mısın! Duy Ella! Başı dumanlı dağların Yörük çocuğuyum ben Mertliğimi anlatamaz delikli demir Kalemi hançer diye kuşanmışım Afsunluyum Tılsımlıyım. Ella Sen de bilirsin Ben acıkınca putlarını yiyenlerden değilim. Sözü namus bilip Ölümü şerbet diye bir nefeste içenlerdenim Sevdiğim, sevenim bir Çekip gidenlerdenim Ella Çekip gidenlerdenim Duy ve anla!