Düş Atları

Gecikmem olmamalı sana geldiğim sokak Arkadaşına sordum seni tanımak için Vazgeçtim Dudakları yel içinde yapraktı Düğününe kırmızı gül bıraktım, Ağlamayacaktım. Eve döndüm yüzümde bir tren çarpışması Gazeteyi karıştırdım tükürdüm ve bıraktım Kahve yaptım şekersiz bir iki yudum aldım Gözlerimden yüzünü alıp balkona çıktım Taş sektirdi dudağımda bu acı Çocuklara bir sepet gülüşümü uzattım, Ağlamayacaktım. Güneşe baktım sonra yer açtım yüzlerine Kalbim düştü yerinden eğilip aldım Arklarında umudun tepişen düş atları Yaralıydı seher yazdım Işık sızdı tırnağıma alıp koynuma saldım, Ağlamayacaktım. Tarih düştüm on bir eylül yarın on iki Sönmüştü sigaram kalemi çaktım Karıştırdım saçlarımı yolarak İteleyip sıkıntıyı odaları dolaştım Kini kırana sürüp salmışlar içimize Parçalanmış ölüler çekiyor damarları Koşup camları açtım, Ağlamayacaktım. Dışarıda sokak sesi beton çığlığı Doluk sandım birden bire Nerede Bu şehrin insanları nerede Sigaramı yeniledim telefon çaldı açmadım Eşeledim yüreğimi bir dünya Nereye koydumsa almadı Vurup kapıyı çıktım, Ağlamayacaktım. Ürkütülmüş dağda ceylan gözlerim Koparıp güneşi gökten yol üstüne bıraktım.