شمارهٔ ۱۳
ط طبیب اصفهانی
0
Altın Yaprak
می رود از خویش دل چون دیده حیران می شود
ای خوش آن عاشق که محو روی جانان می شود
دور از انصافست از بهر دعا برداشتن
آشنا دستی که با چاک گریبان می شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş