Hanzala

hep şehitler makamı buralarda yaşam nasıl da ağlaşır mezar taşları ferahfeza bilinmez... bilinmez başka makam ... hain bir kasırga ömür ağacının yemyeşil yapraklarını döker durmadan ... - dağ gibidir her ölüm - seher vakti okunan salâların...hüznüyle çöker insan ... minicik elleriyle... özgürlüğe giydirilmiş çelik korseleri kıran zorbalığa karşı başkaldırının aşkı... acının ve açlığın bilgeleri...çilenin alfabesini yazan çocuklar...: cenneti anımsatan yüzleriyle ebedler diyarına göç eder...feryad-u figan -her yeşil düş...ağaç yaprağı değildir- buralarda duygular düşünceler kıpkızıl...kan revan ... çocuklar ölümü... düşmek sanır salıncaktan birer birer kaydıkca yıldız gibi çığlıklar yükselir zangır zangır titreyen kara topraktan ... oysa; yaşamın tüm orduları yenilsin... özgürlüğe çelik korseler giydirilsin ister aydınlığın katline... ferman çıkaran düşman bilmez ki; buz bağlamış yüreklerin gün ışığı girmemiş beyinlerin gücü yetmez güneşi söndürmeye hiç bir zaman ... -karanlık haram Hanzala...! karanlık haram...! artık büyü ve ölümü gülerek karşıla görmezse kimse kanlı sargılarımızı görür Yüce Yaradan...görür Yüce Yaradan... ... .. . biliyorum: /abdestli eller misali tertemiz kıyama durmuş dervişlerin nefesi gibi sımsıcak...yürekleriniz/ 28 Eylül 2001 *tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006