Mona Lisa Gülüşlü Kokular

ç i ç e k l e r d e n t ü l k e l e p ç e d i r…y ü r e k t e s e v d a! … işte aşk…işte sevgi ya dilediğince avuçla ya da… tokuştur derdini derdimle çile patikaları uzanır alnımda h e r a ş k…v o l k a n i k b i r h i s t i r! … -taze somun buğusu misali- bitirildiyse eğer…sessizce savrulmalı külleri tohumun çatlamak gülün açmaktır biricik derdi … ne ayrık otlarını sevindirmeli ne de gökleri bak…! nasıl da ıslak…denizin kirpikleri t e k y ı l d ı z d a n o l u ş m a z y a ş a m! ... ya ağaçları yeşile boyamalı…göğü maviye ya da…kapı gıcırtılarını resmetmeli kumsala serilmiş yakamoz bakışlı gölgeye hayatın gözleri parıldasın diye h i ç b i r h a y a t ö d ü n ç d e ğ i l d i r! … yine de… mona liza gülüşlü kokulara…nice hayatlar verilir en mutlu deli benim şu anda bilsem de gün gelir bütün düşler iğdiş edilir söyle rüzgara…! saçlarımı yolmasın…! göğü kaşıma…! gülüşlerim yalınayak kalmasın mutluluk ol…! zindanıma vuran ilk ışık ol…! biraz yağ bana…! ama…potinlerim ıslanmasın beni en çok…içli bir ağlayış ıslatır rüzgarlı bir gülüş…eflatun bir duruş hüzünlü bir şarkı…şakağımdan vurmuş … ya renkleri yitik bir gök kuşağı ya bir bebek… parmağı ateşe dokunmuş ya da…yavru bir kuş…kanatlarını yuvada unutmuş s ı m s ı c a k y ü r e k t a ş ı y a n h e r m e k t u p u l a ş a m a z s a a d r e s i n e ö l ü r k a h r ı n d a n okyanusa döner tek bir damla acı bitmez tükenmez…durur zaman … ve h e r n e f e s t e…b i r y u d u m d a h a e s k i r i n s a n! … paspasın altına süpürüldüğünü sanan duygular…nasıl da mutsuz olur bilmez ki…! mutluluk…bazen bir ömür bazen sadece…ama sadece bir an …. oysa… -ö l ü m ü n g ü n d ü z ü y o k t u r- güneşin serçe parmağına tutunabilmektir…önemli olan- ….. … .. . /herkesin mutlaka mona liza gülüşlü bir kokusu vardır/ mesela: (-anam, babam, kızım karım; benim mona liza gülüşlü kokularım…-ya sizin?) 1998 tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım&baskı yay,ank,2006