İhtiyar
T Talat Turgut
0
Altın Yaprak
Sokağın köşesinde
Dilenci bir ihtiyar;
Gidip elinden tutsam
Belki dayanmaz ağlar.
Sanırım parklar evi,
Yalnızlık ise dostu.
İhtiyar; sokakların
Artık yıpranmış postu.
Yüzünde kırışıklar;
Acılardan kalan iz.
Gelen geçen tartaklar;
Acımasız ve kalpsiz.
Yüreğinde toplanan
Acılardır tek varı
Belli ki iyi sarsmış
Yaşamak ihtiyarı.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş