Yalnızlık

Kullanılmaktan aşınmış birkaç sözcük Şu içki masalarının vazgeçilmezlerinden Gecenin bir yarısı Ansızın bulup çıkartırlar beni Saklandığım yerimden Bir de umutlu bekleyişlerimin acı tarafı Bedenimi darp eden Acımtırak tadı saklı gözyaşlarımda sevginin Unutmayı denemek bile yormaya başladı artık Nasıl acıtır insanın canını Yalnızlığa alışmanın imkânsızlığı.. Yıpratırdı beni çoktan yıpranmış olanlar Karanlıklarına çekmeye çalışırlardı Geceleri pişmanlıkları tarafından uykusu kaçırılanlar.. Acılı şarkıların bitmek bilmeyen nakaratında bırakmak isterdim seni Yalnızlığı anlatan romanların girişinden sonra Hiçbir zaman gelmeyecek baharlara ısmarlanmış sevgiyi Ve ecelimi beklemeden Ölmekten korkuyorum şimdi. İntihar saati geldi Kapatın bütün pencerelerimi Ruhu çıkmış bedenim Yalnızlıktan üşür belki. Gözlerimi kapatıp Usulca dinlemek gibi ezbere bildiğim bir filmi İhtiyaç dışıydı hayatım Sensiz geçen her an Etleri çürümüş ceset güzelliğindeydi Ve nikotini yüksek yabancı sigara gibi Zararını bilerek içime çekmekti seni sevmek Bir gecenin sabahında hatırlanmamayı göze almaktı Seni sevmek, duvarlara yazdığım yazıları tersinden okumak kadar saçmaydı. Tekrar karşılaşmak gibi Delice bir fikir edindim bazen Belki bir sokağın köşesinden dönünce ansızın karşımdasın Ama bilmiyorum Sende benim gibi Yalnız mısın ..?