Künye

Halimiz ehline ayan, Derviştir rütbemiz bizim. Gezer dolaşırız üryan, Hayâdır cübbemiz bizim. Yeter bir lokma bir hırka Mülk gerekmez aşktan başka Aldık Hak'tan verdik halka "Sema"dır hibemiz bizim Bilir nakilan-ı ahbar, Pirdendir kelam-ı kibar Etmeyiz söze itibar, Sükûttur hutbemiz bizim. Biliriz, haddi aşmayız, Daim dolarız, taşmayız, Hakkın işine şaşmayız, "Ya hu"dur cezbemiz bizim. Ney inler esrir serimiz, Başlar kutlu seferimiz. "Ah minel aşk" der pirimiz, Ummandır habbemiz bizim. Etmeyiz dünyaya tamah. Ayırmayız beyaz, siyah. Kulluğun sıfatı günah, Sevdadır tövbemiz bizim. An içinde an saklarız, Teni aşk ile aklarız, Zemheride gül koklarız, Gülşendir izbemiz bizim. Yol almayız ham bilgiyle, Aklı onardık sezgiyle. Hoşgörünün ipliğiyle, Örüldü heybemiz bizim. Mülkümüz çıkmaz pazara, Görünmeyiz her nazara, Ölsek, sığmayız mezara, Ufuktur türbemiz bizim. Mecusi, putperest, küffar, Olsan da gel, ol tövbekâr. Bu dergâha âlem sığar, Geniştir kubbemiz bizim, Üstadımız Muhammet'tir, Dergâhımız muhabbettir, Sermayemiz hoş sohbettir, Gönüldür Kâbe'miz bizim.