Saklambaç

Her akşam aynı oyun gecenin perdesinde Akıl yılları sayar, gönül hüzne saklanır Sükût sözü kovalar sohbetin bahçesinde Aşkı aşikâr etmek yüreğe yasaklanır Manalar uçup gider, sözün büyüsü kayıp, Ufuksuz birer yıldız boşlukta kelimeler… Söylenmemiş sözleri son vedaya saklayıp, Gönül düş sarayının kapısını tekmeler… Yollar yıllara mahkûm, yıllar hatıralara, Yazın daveti yalan, vefası yok baharın… Sığmaz hüznün öyküsü bu kırık mısralara, Gönül düne saklanır, aklı korkutur yarın… Kimse uğramasa da gönlümün pazarına, Aklım arsız bir tellal, hatıralar mezattır. Kanar mıyım bir daha ufkun intizarına, Aşk akılda çelişki, düş gönülde tezattır. Saklansın hatıralar, kaçışsın vefasızlar, Kırka kadardı sayım, sağım solum sobedir. Geri versin sesimin yankısını hırsızlar. Her yalnızlık mutlaka bir şiire gebedir