Korku

'Kendimden bir o gittiğinde korktum....ah bir de hatırlarken hala...." KORKU önce tül perdenin arasından sızdı sonbaharın son ışık hüzmeleri soluk ve duvarda yüzleri unutulmuş çerçeve içindekileri okşayarak geçti. ürküyorum / uyanacak anılar içimde istasyondan kalkan son tren çığlığında yere düşen o ipek mendilden -ki orada yitirmiştim sesimi bir umut daha paslanacak oksitlenmiş kolyenin gölgesine oysa hüznü dolu dolu yaşayan ne çok aşk emanet bırakılmıştı sırtımdaki çeyiz sandığımın üzerine -ki en eski ceviz ağacından hediye ve ışığın korkusuna havalanacak turkuvaz boyunlu üç güvercin gövdemden...