Canlar

siz bakmayın ne el çekilir buralardan ne ayak arada serseri bir kurşun ya da ucuz atlatılmış bir kımıltı deler sessizliğini en dilsiz yerinden gecenin kim aklar karaları kim karalar akları hiç sormayın bana bilemem uçuk mavi bir yalnızlığın ortasında çıkıp kendimden günde üç posta koşar aynalara seslenirim bu nasıl ben ölümün en çok yakıştığı bu nasıl ben siz kendi gelgitlerinizde uyurken gecelerinizi yüzümüzün kıvrımlarından seğirterek geçer o gizemli masal ben tuncelili hamza sen istanbullu hakan uçuk mavi bir yalnızlığın ortasında birer kahraman