Feryat

Kar düştü saçlarima ömrümün baharinda Degmezlerin ugruna her mevsim kişa döndü Beyhudeymiş varligim dünyanin nazarinda Sayende deli gönlüm kanatsiz kuşa döndü Aglamayi sevmezdim şimdi doyamaz oldum Aşk adina kimseden tek söz duyamaz oldum Hiç kimseye gönülden sevdim diyemez oldum Sevmiyorum kimseyi yüregim taşa döndü Anladim aglatmakmiş kaderimin emeli Dinmez oldu başimda esen izdirap yeli Sila ile gurbetin arasindaki yolu Bitirdim dedigimde yeniden başa döndü Meze olup harcandim dertlerin masasina Uymak zorunda kaldim felegin yasasina Yillarimi harcadim bir aşkin tasasina Seneler talihimin çarkinda boşa döndü