شمارهٔ ۱۱۶
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است
گر دل بیدار خواهی در میان ما مخواب
شهر را نشناسم از ده کوه را از کشتزار
بس که ماندم بی کس و کو در بیابان چون سراب
طینت ما را ز گرد خشکسالی ساختند
می خورد برهم وجود ما ز باران چون سراب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş