شمارهٔ ۱۳۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
پر شده پیمانه ام ظرف ندارد اجل
ورنه ز من می گرفت در عوض جان شراب
گر ز دو چشمت به همعشوه رسد دور نیست
زان که به هم می دهند باده پرستان شراب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş