شمارهٔ ۱۳۲
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
دارم از سرچشمه رو در دشت حیرانی چو آب
گاه شهری می شوم گاهی بیابانی چو آب
قمریان همدوش سرو و بلبلان دمساز گل
من ندیدم زین گلستان غیر حیرانی چو آب
در تکبر همچو خاکی در سبکروحی چو باد
آتشی در قتل ما در پاکدامانی چو آب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş