شمارهٔ ۱۷۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ما چو موج انگشت رد بر جام دریا می نهیم
دست ما گر تنگ واقع شد دل ما تنگ نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş