شمارهٔ ۲۴۹
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
دمیده دانه ما از زمین تلخ
نگردد از چه دست خوشه چین تلخ
ز تلخی لطف دارد دختر رز
نگوید از چه رو آن نازنین تلخ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş