شمارهٔ ۲۵۲
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
روز و شب دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه نفس می گیرد
چه امید از خم گردون که ز پیمانه مهر
آنچه در ساغر مه ریخته پس می گیرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş