شمارهٔ ۳۰۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
سرجوش داغ لاله به جوشم نمی رسد
فریاد بلبلان به خروشم نمی رسد
در کوچه باغ شوق ز بس تند می دوم
آواز پای خویش به گوشم نمی رسد
تا بر کدوی می نخورد سنگ حادثات
گرد زیان به دامن هوشم نمی رسد
گوش دلم به هاتف مینای باده است
الهام زاهدان به سروشم نمی رسد
یکسان به خاک میکده گردیدم و هنوز
دست سبوی باده به دوشم نمی رسد
طغرا ز گوشمال غم آگه نمی شوم
تا پیچشی به حلقه گوشم نمی رسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş