شمارهٔ ۳۲۱
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست
این باده را مگر به لب گل توان چشید
آن تنگ روزی طربم کز می نشاط
بی بهره تا نگشت لبم کی زبان چشید
یک قطره باده در ته خمخانه ام نماند
از بس که محتسب به لب امتحان چشید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş