شمارهٔ ۳۶۷
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
مرا به نسبت آدم زمانه خوار کند
خطا ز دست پدر شد پسر چه کار کند
صبا کجاست که از غنچه لبت حرفی
زند به گوش خزان کار صد بهار کند
نگه ذخیره نماید همیشه مردم چشم
که روز وعده او صرف انتظار کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş