شمارهٔ ۳۹۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد
مینا جدا پیاله جدا می جدا رسد
گل سر به نازبالش بلبل نمی نهد
در گلشنی که پای نسیم حیا رسد
چون طفل غنچه از گل کم قسمتی مرا
تا پیرهن ز کف نرود کی قبا رسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş