شمارهٔ ۴۵۰
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش
چون کمان هر که برون می رود از خانه خویش
تا ز ما جغد نیفتد به ره در بدری
گل تعمیر نبردیم به ویرانه خویش
نیست چون سبحه درین کشت جوی حاصل ما
سبز کردیم ز بهر دگران دانه خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş