شمارهٔ ۴۷۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
نیست یک دانه نصیب تن ما لذت رزق
ما ز تقدیر نداریم جوی منت رزق
میل غم خوردن خود نیست مرا یک سر مو
خورده ام بس که پیاپی ز جهان حسرت رزق
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş