شمارهٔ ۵۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
کمان طالع ما تیر برنمی تابد
مگر ز غیب خورد تیر بر نشانه ما
درین قفس من و طغرا و بلبلیم اسیر
که مانده در عدم آباد آب و دانه ما
قابل سبز شدن نیست میفشان برخاک
ترسم از شرم زمین آب شود دانه ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş