شمارهٔ ۵۹۳
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
باشد اگر امید اثر با گریستن
کی دل کشد به خنده بود تا گریستن
ای شمعاین قدر به تو لذت نمی رسد
سوز و گداز از تو و از ما گریستن
دیوانه خصلتیم ز ما پر بعید نیست
بیهوده خنده کردن و بیجا گریستن
باید چو برق خنده زنان از جهان گذشت
نتوان چو ابر بر سر دنیا گریستن
طغرا چه طالع است که امروز بایدت
بر حال خود ز محنت فردا گریستن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş