شمارهٔ ۵۹۳

ضعیفان قوی چون مور دل دارند جان بازی تو ترک نیک بد خویی و تازی تیر می تازی غراب زلف تو بر طوطی خط می زند پهلو تذرو عارضت با چنگ شاهین می کند بازی نماند نام گمراهی اگر دیدار بنمایی بر افتد رسم مستوری اگر برقع براندازی خود آیی و رقیبان را نیاری یار ما باشی خدایی بر نمی تابد که باشد شرک انبازی برون از دایره نایم گرم چون دف زنی بر رخ سر اندر پیش می دارم گرم چون چنگ بنوازی چو شمعت دل نمی سوزد گرم چون عود می سوزی از آن با سوز می سوزم که تو عودم همی سازی چو زلف عنبرینت بر سر آتش همی سوزم از این غیرت که با زلف تو دارد سایه هم رازی اگر چون نارون قد سرافرازت روان گردد نماند سرو رعنا را سر و برگ سرافرازی ز شمع روی او ناصر در آتش رو چو پروانه قفس درهم شکن بلبل چرا در بند آوازی