شمارهٔ ۶۸۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
من و ذوق باده نوشی ز ایاغ صبحگاهی
گل نغمه تازه کردن به دماغ صبحگاهی
شب زلفت از کفم شد به چه عمر زنده مانم
که رسید روز مرگم چو چراغ صبحگاهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş