شمارهٔ ۷۶۸
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
برون رفتن چو تیر از خانه می زیبد جوانان را
تلاش گوشه گیری کن چو از پیری کمان باشی
در ایام بهار ای عندلیب از بخت می نالی
چه خواهی کرد اگر بی گل در ایام خزان باشی
کند در زیر خاکت عاقبت چرخ ستم پیشه
گریزان تا به کی از خاک چون آب روان باشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş