شمارهٔ ۹۲
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا
که بر دور تو می بینم کبوترهای چاهی را
گدای عشق باش و ز ابر رحمت سایه پرور شو
که بر باد است رفعت سایبان پادشاهی را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş