شمارهٔ ۹۴
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
طالع خشک لبی مانده به اسکندر ما
ما زسیم و زر خود بزم نکردیم چو شمع
دیگران بزم فروزند ز سیم و زر ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş