شمارهٔ ۹۵
ط طغرای مشهدی
0
Altın Yaprak
می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
عقل اگر می بود چون کبک دری دیوانه را
با ستم فرمای گردون راه حرفی وانشد
ماند در دل شکوه ها از آسیابان دانه را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş