Ortanca Kokardı Ellerin
T Tolga Arslaneli
0
Altın Yaprak
aç kapını bak kim geldi
ortanca kokan ellerine geldim
sana,en sevdiğim yerinde geldim ömrümün
gülüşüne saklanmadan
sen gibi,içindeki nefret gibi ol aç kapını
bak kim geldi
unuttuğun yerinde ömrünün
içindeki en aciz karanlıkta bir ışık yakmaya
seni kaldığım yerden,yeniden,en başından
en sevdiğim yerinden aşkını,üşenmeden,sıkılmadan
yazmaya geldim...
aç kapını bak kim geldi
acını,sana emanet ettiğim kahrımı
yaşamaktan vazgeçtiğin,nefes almaktan usandığın
var olmaktan utandığın,her an için
önünde diz çökmeye
yalvarmaya it gibi,bahçende biten ot gibi hiç durmayan
uykuna posta koyan...
omzundaki şal gibi,ancak sen istersen seni sarmaya geldim..
ağladığın yerde duruyorum,karşında.
her damla gözyaşını hatırlarcasına,pişmanlıktan ceketim
ihanetten pantolonum
kahpelikten paltomla,çırılçıplak karşındayım,kendimden firardayım
gidecek yerim yok,aç kapıyı.
aç kapını bak kim geldi
elimde hayatım,elimde gözyaşların,elimde kendi darağacımın ilmeğiyle
sana ait bedenim,benden geçmiş canımla bunca karanlıktan sonra,en siyah gecede geldim aç kapını.
aç kapını bak kim geldi,
ilk aşkın,ilk nefretin,ilk gözyaşın,son pişmanlığın
aşka dair her ne varsa hiç bilmeyen,
senden sonra her nevarsa ezberleyen bir aşk bunağı geldi...
hatırlamak bile seni,birzamanlar bu bedene can verdi,
bu bedene can gerek,yenidn doğmak gerek,bana kokun gerek
aç kaldım...
sana muhtaç kaldım aç kapını.
çınar ağacındım eskiden,yeşilim kör ederdi gözlerini
gönlüne kış ne vakit geldi
aç kapını ve aynı bak
aç kapını ve aynı kok
aç kapını ve aynı öp
tam gözümün üstünden
seni ilk öptüğüm yerden
son ezberim,hatırlamak zır sana farkındayım
belki ezberlemişsindir,unutmamışssındır diye geldim.
hasretim,hiç bitmeyen defterim,kalemin geldi,
mürekkebi kandan,vicdan diyorlar aşkım vicdan,vicdan,vicdan
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş