Dolce Lidia, Lidia bella

T Tommaso Stigliani
0 Altın Yaprak
Dolce Lidia, Lidia bella, sporgi quella bocca ov’abita ’l mio core; ch’io farò de’ labbri bei poppe ai miei, vera pecchia di tal fiore. Che insoffribile contento è ch’io sento? Dimmi, Lidia: hai pur capanna; sei svelata al ciel giaciuta che piovuta su le labbra t’è la manna? O pur nettare cibasti, né curasti poi la bocca rasciugarti? Ah crudel, tu non rispondi, ma confondi col baciar gli accenti sparti. Grandinate, dolci baci, ma loquaci, ché il silenzio Amore annoia, e dir l’ultime parole sempre suole, quand’un’alma avvien che moia.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.