شمارهٔ ۷۵ - گوی سعادت
ت ترکی شیرازی
0
Altın Yaprak
ای سرو قبا پوش من ای دلبر مهوش
تا کی کنی از شانه سر زلف مشوش
بر کشتن من تیر نگاهی ز تو کافی ست
بیهوده چرا دست بری جانب ترکش
بی چشم خمارت چکنم باده گلرنگ
بی شمع جمالت چکنم کاخ منقش
بر عارض چون آتش ات آن خال سیه فام
چون تخم سپندی ست که افتاده در آتش
ترکی ز میان گوی سعادت بربایی
آید اگر از کوزه برون زر تو بی غش
من عاشق آن صف شکن قلعه گشایم
کز بال ملک روضه او هست مفرش
داماد نبی شیر خدا آنکه گه رزم
بر خرمن کفار زدی تیغ وی آتش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş