شمارهٔ ۱۰ - ماه یا که خورشید
ت ترکی شیرازی
0
Altın Yaprak
ای به رخساره تو زلف سیاه
چون غرابی به شاخ گل آونگ
روی تو ماه یا که خورشید است
موی تو سنبل است یا شبرنگ
خال بر عارض تو جا کرده
همچو هندو میان شهر فرنگ
بی توام باشد این جهان فراخ
در نظر همچو چشم سوزن تنگ
شهدسان نوشمش به جای شراب
گر بریزی به ساغرم تو شرنگ
ما به صلحیم دایما با تو
تو به مایی مدام بر سر جنگ
هر چه نزدیکتر شوم با تو
تو گریزی زمن به صد فرسنگ
من زکوی تو پاکشم هیهات
به سرم گر زچرخ بارد سنگ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş