Dil Kendini Konuşur

Ben ben demeyen ey sen, kimden bahsediyorsun İstediğin şeyleri, kim için istiyorsun Rengini geç de olsa belli ettin malesef Ne üzülünür sana, ne de edilir esef. Kendimi ifade ediyorsam tabii ki ben derim Karşımdaki anlamazsa anlatmayı neyleyim, Her sözün bir evvelkini yadsıyor, yalanlıyor Bence sözün kendi özünü eksiltip talanlıyor. Herkes kendine benzer, dil kendini konuşur Yanlış bakan gözlerde görüntüler kokuşur Senin dilin bence çok fazla uzamıştır Bir gün gelir aklın ile kalbin fena tokuşur. Gerçek ile yalanı birbirine kattın sen Doğru dürüst olanı fena halde sattın sen Tersine dönmüş yüzün, belli değil gündüzün Yanlış kere yanlışsın, fena halde battın sen. Konuşup dur bakalım, ne kadar çıkar sesin Anlattıkların kimseye vermez esin Sen seni bilmez isen, bildiren biri çıkar Bir patlama noktası vardır mutlak herkesin. Ne kadar patlasam da, ben kendimi bilirim Patlamam tozutmaz hiç, arif olanlar anlar Anlaması gerekenler hala anlamayanlarsa Nasılsa bir gün gelir anlatan biri çıkar.