Mektup
T Tufan Yukarıbaş
0
Altın Yaprak
Yağan tüm yağmurdan çizilmiş yolda.
Akan her damlanın birleştiği suda.
Yüzen umutlar kadar kayıp,
Sessizliği kadar derin,
Yontulmuş dalgaların açtığı kapılarla
Yürüyorum sana.
Savrulan boşluğun dengesizliğinden,
Kefesiz demir yığınlarının
Kurdukları salıncaklara dek,
Üşümüş ve muhtaç özlemiyle yaprakların,
Üstüne titrediği toprak misali
Geliyorum sana.
Uykuları bölen ürpertilerden uzak.
Hediye sanılıp kanılan tuzaklardan
Nemli baharların sancısıyla
Kemirilen duvarlardan...
Korkunun kandığı
Öfkenin durulmuş noktalarıyla
Aşıyorum sana.
Doyamadığım; gurbetimsin bir ömür.
İnsan inandığıyla insan
Lakin özlemle ölür.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş