Poesia İnfernale

İçimin kumarbaz saflığı şimdilerde İstanbul Hangi sokağında bıraktım kendimi ben bile unuttum Ellerime baktım çoktandır cam kırığı varmış meğer - avuçlarımda Yüzüme dokunduğumda anladım. Ters-düz ettiğimde kendimi gördüm ki Çok kez cinayet işlemişim içimin dar sokaklarında. Benim hayatım ve benim ölülerim. Sahi ölülere tuz basılır mı? Yarım kalmışları bunca sevmezken Sen neden bu kadar yarım kaldın ki bende Saat erkendi de biz mi geç kalmıştık camdan mezeliklere. Hep merak etmişimdir mumya mumdan mı yapılır, Bilen var mı aranızda? Transparan hüzünler gelip geçiyor içimden Dün gece de kumarda annemi kaybettim Kendime dokunabilsem söylemeyecektim ama Kaçarken repliklerimi de düşürmüşüm ceplerimden. Hem bir insanın kaç cehennemi vardır ki zaten. * poesia infernale: italyanca cehennem şiiri.