Yaklaşmayın Yanarsınız

"Korkmayın. Elimin uzandığı kadar yakabilirim ancak." Küçük kızlar basıyor içimin buğday tarlalarına Mayıs soyunuyor tenim Deniz kabuğu çatlıyor İçimde. Düğmelerinizi yamalarıma diktim bile. Yağmur kokar mı insanın teni hiç Ben yağmur kokuyorum işte Camide unutulmuş tesbih kadar uzağım teninize Size kalsın güngörmüş sancılarınız. Ben adımı tramvay duraklarına yazdım bile. Dua okuyan dilleriniz hangi tekke duvarına çarpıyor düşünsenize Kaçınız içinizdeki çakıl taşlarını sayıyorsunuz hem Sustuğunuz teninizle. Yanılsamalarınıza tekmeyi bastım bile. İçimde kalan tek ağacı da yıktım Kabuklarını kaldırdım geçmiş zaman dehlizlerinin Gündüzü yakıyorum şimdi tenimle. Size kalsın tanrılarınız Sizin olsun alacakaranlık yanlarınız Sadece bir bakıp çıkacağım, gözlerinize... Duvarlarınızı çoktan geçtim bile... Saklamayın, gördüm parmak uçlarınızdaki acıyı.