Aşkın Zehri

Diyordum ki kendime Bir gün; öfkeyle kıyıya vuran bu dalgalar sakinleşecek Bu fırtına geçecek, elbet geçecek Kuşlar bu sefer bizim için söyleyecek o eşsiz şarkılarını Güneş bizim için doğacak Yağmur bizim için anlatacak aşkı Öyle ya bizimkisi bitmez aşk Öyle ya biz ayrılmazdık Aşk kenetlemişti kalbimizi, zincirlemişti Dibi görünmeyen bir kuyuya atmıştı kederleri Gözümün önünde atmıştı, gelmeyeceklerdi Biz başkaları gibi olmayacaktık... Aşk acı verir derlerdi Ayrılığın soğuk yüzünü görenler demişti Söylemişlerdi; acı verir, ama hissetmezsin sevdiğinleyken Hissetmezsin zehrin damarlarına işlediğini Anlayamazsın ne olduğunu, bilemezsin aşkın diğer yüzünü Göremezsin içindeki hırçınlığı... Ama; duymak istemediğin ayrılık sözleri kulaklarında çınlarken Aşkın attığı ok yavaş yavaş çıkar senden Nasıl yavaş yavaş bağımlı yaptıysa seni İşte öyle, aynı öyle arkasına bakmadan çekip gider aşk Bilmez ki yaralanan sevdalı, bu seferde aşk tutsak etmiştir onu İstese de gidemez...