Aramak için en az iki harf yaz.
Tuğrul Tanyol, 1953'de İstanbul’da doğdu. Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nü bitirdi. Marmara ve Yeditepe Üniversitelerinde öğretim görevlisi olarak çalıştı. İlk şiiri 1970'de Yeni İnsan dergisinde yayımlandı. Üç Çiçek ve Poetika dergilerini arkadaşlarıyla çıkardı. Şiirlerinin yanı sıra şiir üzerine yazılarıyla da dikkati çeker. 80'li yıllar şairlerindendir. İmgeci, lirik, bireye önem veren bir şiir anlayışı vardır.
Bütün ağlamaların dinmesi gerek bir şiiri yazmak için Çünkü duyguların dinlendiği yerde başlar şiir Sevginin üşüdüğü yerde yazı, çocukluğun bittiği Ve hep genç kaldığı yerde annele…
Bir büyük boşluk muydu hangi ayak sesleri zalim, yırtıcı ve alabildiğine kirli gecenin yüreğinden kanatırcasına geçen…
Mehmet Müfit'e Gün soldu, eteklerinde kızıl pırıltılarla damlarken su Gecenin yenik bahçesinde dolaştım, sarı bir yağmurdu…
Günü elinden tutuyorum Öyle ürkek Ben tutmasam karanlığa düşecek Karanlığa düşecek sevgiler…
iplik gibi bükülen ışığın sözünü dinle çünkü kırmızı yanınca ve susunca bütün düşler ağacın kayığına bin ve açıl bütün denizlere…
her şey söylendi,artık eskisi gibi olamaz elimden kayan kitap açık bir yol gibi uzanıyor suyun üstünden sıçrayan bir kedi gibi korkarak bakıyorum,çünkü bilsen!…
gidelim istiyordunuz (suya bak ter basmış sıcak bir yaz korosu) aşağıya doğru durgun atlar, sonra daha aşağılara uzanan göz alabildiğine geniş otlar ve çiçekler arasında iki bacağı…
Elmas, soyunup kendi pırıltısını çizer geceye Bir geyiğin boynuzlarıyla yırtılmış o karanlık perdeye Düşünce kan, mermere yapışır tortu ve sessiz Bir çığlığı andıran gözlerinde can…
Elmas, soyunup kendi pırıltısını çizer geceye Bir geyiğin boynuzlarıyla yırtılmış o karanlık perdeye Düşünce kan, mermere yapışır tortu ve sessiz Bir çığlığı andıran gözlerinde can…
yeni sağılmış sütlerin tadına varıyorum göğüslerinin arasındaki o esmer çukurdan akıyor kanım kimsenin girmediği ıssız ormanına dalıyorum senin, bir kaplansın! ben önünde can çekiş…
Sen elimden tutunca Deniz basardı içimi Sen elimden tutunca, yüreğim Yeşil yosunlara takılıp günlerce…
Sen elimden tutunca Deniz basardı içimi Sen elimden tutunca, yüreğim Yeşil yosunlara takılıp günlerce…
denizin kazılmış iklimi, rüzgârın âsude çocukluğu gibi yollarda şimdi kimi tek tük insan hayallari…
biz bülbül-i muhrikde mi gülzâr-ı fırâkız âteş kesilir geçse sabâ gülşenimizden II. Sel…
Seninle karanlık düşler kuracaktık, şimdi nerdesin Bu bembeyaz ağaçların altında ne çok bekledim Yağmur sonrası... camları buğulu bahçe Buraya sanki hiç değişmemiş elin.…
15 / 19 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
